Fotoreportage  Tamdhu 

Het verzamelpunt voor de rondleiding is op het oude Dalbeallie station naast de Tamdhu distilleerderij. Het traject van de vroegere spoorlijn is nu een wandelpad en onderdeel van The Speyside Way.

Tamdhu werd door Edrington gesloten in 2010, maar is sinds januari 2012 weer operationeel onder de nieuwe eigenaar Ian Macleod Distillers. Op het Speyside festival 2018 zal de eerste speciale botteling worden gelanceerd van een serie die is vernoemd naar het treinstation hierboven: Dalbeallie Dram No. 1. We lopen langs de opgeslagen vaten naast de nieuwe warehouses en toekomstige cooperage naar de distilleerderij. Tamdhu heeft binnenkort een eigen cooperage waar we helaas niet langs komen met deze tour.

Normaal gesproken is Tamdhu niet geopend voor bezoekers. Het ligt in een prachtig landschap, maar de site oogt behoorlijk industrieel en wat rommelig.

Vanaf deze kant ziet het gebouw er al wat mooier uit.

Bij binnenkomst hangt er een mooi overzicht van alle medewerkers aan de muur, inclusief hun bijnamen zoals Big Mac (distillery manager Sandy McIntyre), Silicone Stu (onderhoudsman Stuart Simpson) en The Pup (Shift Operator Colin Coutts).

Als we naar binnen gaan bij de productie valt meteen de klassieke oude Porteus mill op, die in een vlaag van verstandsverbijstering is overgeschilderd van het klassieke rood naar een olijfachtige lichtgroende kleur.

Een grote semi-lauter mash tun met een capaciteit van 11.85 ton gemoute gerst per cycle.

Ian Macleod Distillers heeft in 2012 alle RVS washbacks vervangen door 9 enorme Oregan Pine houten washbacks met elk een inhoud van maar liefst 53.500 liter. De fermentatietijd is ongeveer 59 uur.

Nico praat nog even na over gist en fermentatietijden terwijl we doorlopen naar de still room. Tamdhu heeft 3 wash stills van 22.503 liter (capaciteit circa 13.000 liter) en 3 spirit stills van 18.639 liter (capaciteit circa 10.500 liter) sinds de twee uitbreidingen in 1972 en 1975.

Tamdhu rijpt, net als in de tijd onder Edrington, exclusief in first fill en refill sherryvaten van Europees en Amerikaans eiken. Ian Macleod Distillers heeft een excusief contract voor de vaten. Europees eiken groeit in Galicia en de vaten worden gemaakt bij de Tevasa Cooperage in Jerez. Amerikaans eiken wordt verscheept naar Vasyma cooperage en bodega en Huberto Domecq cooperage en bodega in Jerez. Oloroso Sherry rijpt ongeveer 2 jaar in de vaten voor ze worden geleegd en verscheept naar Tamdhu. Het totale proces vanaf de boom duurt ongeveer 6 jaar. De vaten worden door de distilleerderij zelf gevuld en rijpen in diverse typen warehouses on-site. Een deel van de productie is nog steeds bestemd voor blended whisky, maar onder het bewind van Ian Macleod Distillers is er meer verschuiving naar single malt edities. Bijvoorbeeld de luxe editie rechtsboven op de foto. Deze konden we helaas niet proeven, maar wel de Dalbeallie No. 1 na afloop van de tour.

In het dunnage warehouse kunnen we eerst nog een paar samples proeven uit sherryvaten die uitstekend smaken en volgens de gids ook klaar zijn voor botteling. Hij vraagt ons de leeftijd te schatten en de antwoorden beginnen bij 10 jaar tot 15 jaar. Met een brede glimlach laat hij ons de leeftijd zien met het statement waarom hij zo blij is dat NAS bottelingen tegenwoordig gemeengoed zijn: de leeftijd van de samples is 5 tot 7 jaar. Vroeger moest dat spul uit zeer actieve vaten naar blenders vanwege de jonge leeftijd, maar nu gaat het onder andere in de Batch Strength en Dalbeallie Dram series als single malt. We moeten hem gelijk geven; de geproefde samples waren echt af en worden waarschijnlijk niet beter bij langer in het vat rijpen. Het was een interessante rondleiding en Erik heeft wat bij kunnen praten met oud-collega's uit zijn tijd bij Macallan. Nico neemt de uitstekende NAS Dalbealiie Dram No. 1 wel mee naar huis.